چکیده
این پژوهش به بررسی تطبیقی ماهیت خشونت سه انقلاب مهم تاریخ معاصر، یعنی انقلاب 1789 فرانسه، انقلاب 1917 روسیه و انقلاب 1979 ایران می‌پردازد. این انقلاب‌ها به‌عنوان نقاط عطفی در تاریخ سیاسی و اجتماعی هر کشور و همچنین در تاریخ جهانی شناخته می‌شوند . هدف این پژوهش تحلیل علل و پیامدهای خشونت در این سه رویداد تاریخی است. مطالعه با استفاده از روش کیفی و رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام شده و از طریق بررسی عمیق هر یک از انقلاب‌ها، الگوهای خشونت و بسترهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی شناسایی شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که در انقلاب فرانسه، خشونت به‌عنوان ابزاری مؤثر برای تحقق تغییرات اجتماعی و سیاسی به کار گرفته شد و هم‌افزایی میان طبقات اجتماعی به تشدید آن کمک کرد. در انقلاب روسیه، شرایط خاص تاریخی، به‌ویژه پیامدهای جنگ جهانی اول و فقر گسترده، به افزایش خشونت و بروز جنگ داخلی انجامید. در مقابل، انقلاب ایران رویکرد متفاوتی را نمایان می‌سازد که در آن معترضان تلاش کردند تغییرات اجتماعی را با استراتژی‌های غیرخشونت‌آمیز به دست آورند. در نهایت، این پژوهش نشان می‌دهد که عوامل اجتماعی، اقتصادی و سیاسی، به‌ویژه احساس محرومیت و قابلیت بسیج منابع، تأثیرات مستقیمی بر ماهیت خشونت و نتایج انقلابی دارند و می‌تواند به درک بهتری از تحولات اجتماعی معاصر کمک کند.